گذر ایام "5"

وقتی که من بچه بودم ،
غم بود ،
اماکم بود

" ا- خوئی"

آنوقت ها بازیگوشی و بچه گی کیفی داشت. کودکی همه ی هستی بود ، از این روست که، دوستان دوران دبستان و دبیرستان پس از گذشت چند دهه بمناسبتی دور هم جمع میشویم ، کوچک میشویم وبرمیگردیم بهمان دوران ، سربسر گذاشتن واذیت وآزار بچه گانه وشوخی های گذشته را نه به فرزی وچابکی آنزمان ، اما بصورت حرکت"اسلو موشین " انجام میدهیم ...
نسل قبلی همیشه الگوی مناسبی برای نسل جدید است ،که بفراخور حال و تعلیم تربیت وطبقه اجتماعی بدنبال الگوی مورد علاقه اش روان میشود ؛ یکی از آرزوهای ما نشتن در کافه "مادام" در میدان تختی انزلی ، که صاحبش ، خانمی بسیار مهربان وخوش سیما ،سفید روشن با موی های طلائی ، بسیار دوست داشتنی، از مهاجرین ارمنی روسی ،انقلاب اکتبر بود، هر دوره پاتوق گروهی از جوانان انزلی وغازیان بود ، دستگاه زیبای چند ردیفی نیمه اتوماتیک لیموناد و سودا ، ساخت زمان روسیه تزاری، با رنگهای الوان، سرو، قهوه ترک وگرفتن "فال قهوه " ومهربانی مادرانه "مادام" که همه او را" مامان" صدا میکردند ، تا انجا که بیاد دارم اوایل دهه" سی"پاتوق روشنفکران شهر وبخصوص توده ایها وچند تنی حزب ایرانی بود . بعد از کودتای ننگین 28 مرداد ، فشار وتعقیب وبگیروبنند های حکومت پس از کودتا، کافه مادام قدری خلوت شد ،
از مشتریان اولیه آن سالها آقایان صمدی ، دروی ، ضیاء ، سیلویو ، پورسهراب ،زمانی ، علوی ، غلام نیا، میرزائی ،مهربان ، امیر مافی ؛ صادقی ، مشتاقی ؛پور امید ، رحیمیه ، مصباحی ، مصباح ، دادخواه، یعقوبی و صیاد..... اواخر دهه "سی " " با شفارش بعضی از دوستان بزرگتر اجازه ورود بکافه را داشتیم ؛ چند سالی پاتوق من و عزیزانی از قبیل راستاد ،ندامانی ، عادلی ، سلیمی ؛ پیرزاد ، مهاجر ، مینوئی ، فختوری ، بهشتی ، عیسی پور، وافی ، یگانه ، احمد زاده ، المعی ، و.... ده ها تن دیگر شده بود . نا گفته نماند، در دهه چهل وتا قبل از انقلاب یکی از مکان های سالم ، دیدار زوج ها ی جوان ودلدادگان شهرمی بود.

هرز گاهی دوست میدارم از خانواده های خوب وقدیمی انزلی نام ببرم ، ویا خاطره ای را بازگویم ، اما لازمه اش ، کسب اجازه و رخست میباشد ، امیدوارم دوستان قلم عفو به گستاخی ام کشند ... از اینرو فقط باسامی کوچک اکتفا میکنم ...واسه عزیزان بگم که ، یه گروه از بچه های تیز وهمه فن حریف ، نسل قبل از بنده ، وقتی جلوی کافه مادام بفاصله چند متر دور از هم میایستادند ، تمام حرف و قرار بعدی خود فقط با" سوت" از طریق دهان بیکدیگر میرسانند ، بدون اینکه دیگران متوجه قرار ومدار شان بشوند ،" فریدون - ا "و" فریدون-ر"و "غلام - پ" تبحر خاصی در این فن داشتند . سال ها گذشت " فریدون - ا "رئیس بانک کشاورزی هشتپر شده بود و " فریدون - ر" هم از رئیس کارگاهای بزرگ ، شرکت مقاطعه کاری و ساختمانی بود ، روزی میره هشتپر دیدن دوستش ، هشپر دهه چهل یه خیابان با شیب تند ونرده های محصوربین سوار رو وپیاده رو داشت ، فریدون وقتی مقابل بانک میرسه مثل زمان جوانی سوت میزنه ، فریدون چون سوت بگوشش آشنا آمد ، از بانک خارج میشه ، در پیاده روی مقابل دوستش را میبیند، بلا درنگ بدون دست از روی نرده میپرد ورفیقش را به آغوش میکشد ، جماعت هشتپری متعجبانه نظاره گر پرش بلند آقای رئیس میشوند !!! دوستش میگه این کارت قشنگ نبود ، آخه نا سلامتی تو رئیسه بانکی!! پاسخش داد " مگه رئیس بانک ورزشکار نمشه !!!" بهمن جهت در بالا اشاره کردم ، دوستان دوران کودکی در سالهای جوانی ومیانسالی وقتی دیداری تازه میکنند ؛ دوباره کودکی شان گل میکند...

انزلی زمانی که کل نفوسش با حومه به چهل هزار نمیرسید ، دزدی از منازل ودکاکین ، بسیار کم ،وسالی یکی ودو مورد نبود ، اداره آگاهی وژاندرمری انزلی ، هر وقت دزدی میشد دنبال دو نفر بودند ، "دزد ولی " بسیار حرفه ای عمل میکرد ، بهمین علت سرقت در انزلی بسیار پائین ، اما در تابستان آمار دزدی بالا بود ، اگر به تعصب وجانبداری متهم نشوم ، عاملش بیشتر دزدان غیر بومی بودند ، این را داشته باشید ، تا خاطره ای را بگم ... یکی از بچه های نازنین آنزمان ،" فیروز - ا" بود ، روحش شاد و روانش آرام باد... بسیار آرام وبا محبت بود ، در حالیکه بچه محلاش اکثرا ، "واکف و سیم خاردار" تشریف داشتنند ، فیروز بسیاررفیق دوست بود ، بعداز ازدواج خانه ای خرید ه بود ، در خیابان ژاندرمری ، نرسیده باستادیوم ورزشی ، زن وشوهر شاغل بودند ، در نتیجه دزدان در روز روشن وارد خانه میشوند ، در حال برداشتن اشیاء منزل ، متوجه عکس عروسی بر روی تلویزیون میشوند و از دوزدی منصرف میشوند . غروب وقتی فیروزوارد خانه میشود ، از بهم ریخته گی سالن دانست که اتفاقی افتاده ، بعد متوجه میشود، یاداشتی روی میز هست بدین مضمون " فیروز جان ببخشید ، ما در نبودن شما وارد خانه شدیم، قصدمان دزدی بود؛ اما در حین جمع آوری اشیاء متوجه عکس عروسیت شدیم ، ودانستیم که خانه توست، از این کار منصرف شدیم ، اما ازآنجا که ، وقت نهار بود وغذاهای خوش مزه در یخچال ، با اجا زه ا ت فقط غذا خوردیم ......آره دوستان این چیز هاست که باعث میشه ، هنوزم دل هوای انزلی را داره ... وقتی پلک ها مو رو هم میزارم ، ده ثانیه ای، غازیان وانزلی وکوچه ، پس کوچه ها شو ، دوره میکنم
فیروز وپرویز تابستانها خواهر زاده ها وبرادرزاده ها را با واسواس وتعصب بسیارجهت شنا به موج شکن میآوردند ، و بچه ها گروهی بادائی وعموشان شنا میکردند ، همچنین بعد از انقلاب اکثرا " ظواله ها " در دهکده ساحلی ، من و پرویزعزیز وسایر دوستان بچه ها مانرا برای شنا کردن ، خودمان بیادآوری ایام خوش گذشته ، درساحل بگپ مینشتیم ..... حیفم میاد در آخر این مطلب را نگفته بگذارم ، از حسن اتفاق ، این خانواده نازنین ، سه داماد داشتند ؛ که اسم هر سه شان" مهدی" بود ، اما با کارکتروخصویات خوب متفاوت و منحصر بفرد .... روان ویادشان گرامی باد.....

تا مجالی دگر روز وروزگار تان خوش