برای تعین رئیس، اعضاء بدن گرد آمدند ،مغز بگفت که مراست این مقام، که همه دستورات از من است. سلسله اعصاب شا یستگی ریاست ،از آن خودخواند که منم پیام رسان به شما ، که بی من پیامی نیاید،. ریه بانگ برآوردهوا، که رساند؟.من، بی هوا دمی نمانید،پس ریاست مراست وهر عضوی به نحوی مدعی،تا به آخرکه سوراخ مقعد دعوی ریا ست کرد! ا عضاء بنای خنده و تمسخر نهادند و مقعد برفت وشش روزبسته ماند . اختلال در کار اعضاء پدیدار گشت...روز هفتم،زین انسدادجان هابه لب رسیدوسوراخ مقعد با اتفا ق آراءبه ریاست رسید.

نتیجه اخلاقی یک

چون لازمه ی ریاست علم و تخصصن نباشد،هر سوراخ مقعدی ریاست کند
نتیجه اخلاقی دو

همانند رواسای دولت فخیمه اسلامی ایران